Polscy producenci mebli od dłuższego czasu funkcjonują w wymagającym otoczeniu rynkowym. Słabszy popyt, rosnące koszty energii, pracy i surowców oraz presja cenowa sprawiają, że coraz większego znaczenia nabiera optymalizacja procesów produkcyjnych. Jednym z obszarów, w których można znaleźć realne oszczędności, jest wykańczanie powierzchni.

Nie zawsze chodzi przy tym o wybór tańszych materiałów. Jak pokazuje praktyka, znacznie większy efekt może przynieść właściwe dopasowanie technologii do konkretnego elementu, jego funkcji i oczekiwanych parametrów użytkowych. Właśnie na takim podejściu koncentruje się Remmers, wspierając producentów mebli w analizie i usprawnianiu procesów lakierniczych.

Nie każda powierzchnia wymaga takiego samego wykończenia
Jednym z pierwszych pytań, które warto sobie zadać podczas analizy procesu, jest to, czy wszystkie płaszczyzny danego elementu rzeczywiście muszą być lakierowane w takim samym zakresie.

W przypadku powierzchni niewidocznych dla użytkownika lub nienarażonych na intensywne działanie czynników zewnętrznych można rozważyć ograniczenie zakresu lakierowania. Takie podejście pozwala zmniejszyć zużycie materiału, a tym samym obniżyć koszt całego procesu.

Podobnie wygląda kwestia doboru systemu lakierniczego. Nie każda część mebla potrzebuje identycznego poziomu ochrony. Spód blatu powinien być zabezpieczony, jednak jego wymagania użytkowe są z reguły niższe niż w przypadku powierzchni górnej. Zastosowanie prostszego systemu na mniej obciążonych elementach może więc przynieść oszczędności bez wpływu na właściwości użytkowe gotowego produktu.

Metoda aplikacji ma bezpośredni wpływ na koszt
Duże znaczenie ma również sposób nakładania materiałów lakierniczych. Poszczególne technologie różnią się nie tylko efektem końcowym, lecz także kosztem wykończenia jednego metra kwadratowego.

Lakierowanie natryskowe jest zazwyczaj droższe niż aplikacja na linii walcowej. Dlatego nawet w przypadku elementów o relatywnie niskich wymaganiach odpornościowych warto przeanalizować, która technologia będzie najbardziej uzasadniona ekonomicznie.

Przykładem mogą być proste ramiaki. Choć ich wymagania są zwykle mniejsze niż w przypadku blatów czy wieńców, w konkretnych warunkach produkcyjnych wykończenie ich na linii UV może okazać się tańsze niż lakierowanie natryskowe. Podobna zależność może dotyczyć wąskich płaszczyzn elementów ramiakowych, które zamiast lakierowania natryskowego w stosie można wykańczać na linii walcowej.

Mniej operacji technologicznych może oznaczać niższy koszt
Kolejnym elementem wpływającym na ekonomikę procesu jest liczba wykonywanych operacji. W niektórych zastosowaniach możliwe jest ograniczenie liczby przejść bez obniżenia jakości.

Dotyczy to między innymi elementów ramiakowych lakierowanych na pionowych liniach natryskowych oraz wąskich powierzchni elementów układanych w stos. Zamiast dwukrotnej aplikacji farby podkładowej można w określonych przypadkach zastosować jedną, grubszą warstwę materiału o odpowiednio dobranych właściwościach.

Takie rozwiązanie może zmniejszyć koszty związane nie tylko z samym lakierem, ale również z suszeniem, robocizną czy zużyciem materiałów ściernych.

Lepsza obróbka może zmniejszyć zużycie lakieru
Ciekawym obszarem optymalizacji jest również jakość wcześniejszej obróbki mechanicznej.
Na pierwszy rzut oka częstsza wymiana frezów czy dokładniejsze szlifowanie oznaczają dodatkowy koszt. W praktyce mogą jednak poprawić jakość powierzchni na tyle, że później potrzebna będzie mniejsza ilość materiału lakierniczego.

Jeżeli dodatkowy koszt obróbki jest niższy niż wartość zaoszczędzonych lakierów i pozostałych materiałów, całkowity bilans procesu może być korzystny. To pokazuje, że optymalizacja nie powinna obejmować wyłącznie samego etapu lakierowania, ale cały ciąg technologiczny.

Czasami warto zużyć więcej materiału
Optymalizacja nie zawsze oznacza redukcję ilości nakładanego lakieru.
W pewnych sytuacjach niewielkie zwiększenie gramatury lub zastosowanie dodatkowej warstwy może poprawić powtarzalność procesu i zwiększyć odsetek elementów, które spełniają wymagania jakościowe już po pierwszym lakierowaniu.

Jeżeli dzięki temu można ograniczyć liczbę poprawek, ponowne lakierowanie i reklamacje, całkowity koszt produkcji może spaść mimo nieco większego zużycia materiału na pojedynczy element.

Odzysk materiału również ma znaczenie
W wielu poziomych liniach natryskowych stosowane są systemy odzysku materiału z pasa transportowego. Przy właściwej organizacji produkcji odzyskany materiał, po odpowiednim przygotowaniu, może być ponownie wykorzystany poprzez dodanie go do świeżej farby.

W skali dużej produkcji pozwala to ograniczyć straty i zmniejszyć całkowite zużycie materiałów lakierniczych.

Optymalizacja to spojrzenie na cały proces
Przykładów możliwych oszczędności jest znacznie więcej. Kluczowe jest jednak to, aby nie analizować wyłącznie ceny lakieru czy ilości materiału nakładanego na detal.

Liczy się całość procesu: jakość obróbki, liczba operacji, dobór systemu, sposób aplikacji, poziom wymaganej odporności, wykorzystanie materiału oraz liczba poprawek.

Przedstawiciele techniczni Remmers, wykorzystując doświadczenie zdobyte przy wykańczaniu elementów wykonanych z materiałów drewnopochodnych, tworzyw sztucznych i szkła, wspierają producentów w doborze rozwiązań technologicznych oraz materiałów lakierniczych dopasowanych do konkretnych warunków produkcji. Celem jest nie tylko uzyskanie odpowiedniej jakości powierzchni, ale również poprawa ekonomiki całego procesu.

www.remmers.pl